Camera obscura (optica)

 

In een camera obscura en gaatjescamera werpt het licht een omgekeerd beeld op de achterwand
In een camera obscura en gaatjescamera werpt het licht een omgekeerd beeld op de achterwand 

Een camera obscura (Latijn voor 'donkere kamer') is een verduisterde ruimte waarbij in een van de wanden een klein gaatje is aangebracht, later ook wel een lens. Het hierdoor invallende licht werpt een afbeelding van de buitenwereld op de tegenoverliggende wand. Net zoals bij afbeelding door een lens het geval is, wordt de buitenwereld op zijn kop afgebeeld. Als de achterwand van de camera obscura doorzichtig wordt gemaakt (bijvoorbeeld met matglas) is de afbeelding van buitenaf te zien. De scherpte van het beeld heeft te maken met de afstand van het beeld tot de lens of het gaatje en met de grootte van het gaatje zelf.

Een bijzonder aspect van de camera obscura is dat de opnamen een oneindige scherptediepte hebben, tenminste de versies zonder lens.

Voordat de lichtgevoelige plaat was ontdekt (rond 1800) was de camera obscura een kermisattractie. Men kon immers de wereld buiten ongezien bespieden. Met spiegels werd ervoor gezorgd dat de afbeelding weer rechtop kwam te staan.

De Nederlander Gemma Frisius was een van de eersten die de werking van de camera obscura op papier heeft gezet.[1] In zijn werk gaf hij ook aanwijzingen hoe de lezer zelf astronomische instrumenten kon bouwen.

Een camera obscura uit 1772
Een camera obscura uit 1772

 

Filmpje: 
Beoordeling: 
Nog geen stemmen

Counter

  • Site Counter:240,476
  • Unique Visitor:7,562
  • Registered Users:4
  • Unregistered Users:3
  • Blocked Users:3
  • Your IP:54.234.65.78
  • Since:04 Jun 2017
  • Visitors:
    • Today:285
    • This year:240,504